Steelhenge Amsterdam: stap uit de “cloud” en voel de kosmos!
Ben je op zoek naar een unieke spirituele ervaring (en dan een beetje anders dan anders), dan mag je Steelhenge niet missen! Ja, ik weet, het is winters en een beetje fris, maar dat wordt meer dan goed gemaakt op het Stenen Hoofd, aan het IJ in Amsterdam. Daar staat met een knipoog naar het beroemde Stonehenge een installatie van 12, elk 6 meter hoge astrostands. Stalen zuilen, die elk een teken van de zodiak vertegenwoordigen, ondersteund met een hypnotiserend combinatie van licht en geluid. De astrostands zijn cirkelvormig opgesteld in de volgorde van de dierenriem.
Met het binnentreden van deze grote cirkel stap je in een magische psychosfeer, die tegelijk heel geaard blijft. En dat is precies de bedoeling, want de krachten die de zuilen vertegenwoordigen zijn tenslotte onze oergrond. Steelhenge roept deze terug in ons geheugen. De locatie, een kleine landtong (Aarde) aan het IJ (Water) is daarbij perfect gekozen, bloot onder de hemel (Lucht) en tegen de achtergrond van stadsdrukte en havenindustrie (Vuur).
Met Steelhenge presenteert creator, en oud Robodock-initiator, Maik ter Veer een bijzondere fusie van kunst en esoterie. En dat is geen overbodige luxe in een tijd waarin de ontwortelde verdigitaliseerde mens zich dagelijks veel meer in de cloud beweegt van scherm naar scherm, van reactie op reactie in louter pixels en in een tempo waarin zintuiglijke input enkel in het hoofd blijft hangen en zo steeds meer inboet aan een gevoel van betekenis.
Er is zoveel “cloud-informatie” waaraan we dagelijks bloot staan, dat we deze zelden meer vanuit onze mentale laag naar de emotionele en intuïtieve laag kunnen laten zakken. De schade die dit voor onze (sociale) ziel oplevert is destijds scherp verwoord door de Franse filosoof Jacques Ellul, die aankaartte dat ons vermogen tot reflectie steeds vaker erodeert tot een afgestompt patroon van louter reflexen.
Reflecteren is feedback naar ons bewustzijn na het laten bezinken van cognitieve input in onze gevoels- en intuïtieve werkelijkheid. Alleen zo houden we grip op informatie en drijven we niet af van onszelf of onze menselijkheid. De tijd, de vertraging die dit vraagt staat haaks op de normalisering van het overstresste deadline-tempo en alle invasieve media-indoctrinaties van het actuele “normaal” & “werkelijk”.
Alleen dat voorkomt dat we van echte mensen veranderen in een of ander dof concept, dat zich passief laat programmeren door de geest van politiek correcte oppervlakkigheid. Met tiktok-rijen en sneuvelbereidheidpropaganda als twee actuele anticlimaxen uit een toenemende reeks blinde vlekken. Vervreemd van zichzelf ontlenen steeds meer mensen hun identiteit (bij gebrek aan echte gronding) aan de vervreemding van de ander als die vervreemding een zeker populair patroon heeft op social media.
Ons Innerlijk Vuur is onze echte kern
Midden in de zodiakale ring van astrostands staat een imposante vuurpot, die zo uit een Romeinse tempel lijkt te zijn verhuisd. 17 Februari opent Steelhenge officieel met onder meer een Vesta-ritueel. Vesta symboliseerde bij de Romeinen het centrale vuur van de schepping, alsook het innerlijke statische, onaantastbare vuur in onszelf, de kern, het natuurlijk houvast van onze ziel. Alles wat daar via de opsmuk van erfelijke aanleg, cultuur, geboortehoroscoop, levensloop, affiniteiten, trends etc. omheen vormt en wentelt is minder geworteld dan het Vestaalse Vuur.
Lang vóór tempels, priesterschappen en metafysische systemen kende de mens het stamvuur: het centrale vuur van de gemeenschap, dat nooit mocht doven. Dit vuur was geen instrument maar een aanwezigheid — een levend middelpunt waarin overleving, identiteit, herinnering en sacraliteit samenvielen. Het was niet primair een vuur dat verteerde, maar een vuur dat bewaarde. In die zin is het stamvuur de archetypische wortel van alle latere vormen van heilig, statisch vuur.
Vanuit dit oervuur ontstond het idee dat vuur niet slechts een natuurkracht is, maar een drager van bewustzijn, een symbool van innerlijke kern, een plaats waar het zichtbare en het onzichtbare elkaar raken. Het stamvuur werd zo de eerste tempel: een cirkel van mensen rond een onveranderlijk centrum, waarin tijd werd opgeschort en gemeenschap werd bevestigd.
In de Romeinse traditie wordt dit oerprincipe verfijnd tot het Vestaalse vuur — het vuur dat niet beweegt, niet vernietigt, maar de orde bewaart. Vesta is geen transformerende godin maar een statische as: zij staat voor zekerheid, huis, staat en continuïteit. Dit vuur brandt niet om te veranderen, maar om te blijven. Daarmee wordt het stamvuur geïnternaliseerd tot staats- en kosmisch beginsel.
In de Vedische en latere hindoeïstische context verschijnt hetzelfde principe als Agni en uiteindelijk als ātman: het innerlijke vuur dat geen brandstof nodig heeft, geen rook produceert, maar bewustzijn zelf is. Wat ooit een fysiek vuur was in het midden van de stam, wordt nu een innerlijk centrum in het hart van de mens. Het vuur verplaatst zich van buiten naar binnen, zonder zijn statische aard te verliezen.
In de Kabbalah krijgt dit oerlicht een nieuwe formulering als nitzotz, de goddelijke vonk die in alle dingen verborgen ligt. Deze vonk is niet onderhevig aan verbranding, maar aan openbaring. Zij is een echo van het stamvuur in de kosmos zelf: een licht dat nooit dooft, maar soms bedekt raakt. De taak van de mens is niet om het vuur te maken, maar om het te onthullen.
Ook in het Zoroastrisme verschijnt dit principe als Ātar, het heilige vuur van waarheid en kosmische orde, en in de christelijke mystiek als het ongeschapen licht — een vuur zonder hitte, zonder beweging, zonder destructie. In de Taoïstische innerlijke alchemie wordt onderscheid gemaakt tussen vuur dat verbrandt en vuur dat verlicht: het laatste is stil, circulerend, onverwoestbaar.
Al deze vormen delen één structuur: zij zijn geen vuren van transformatie, maar vuren van identiteit. Geen krachten die materie omzetten, maar centra die betekenis dragen. Ze zijn metafysische harten — statisch, onaantastbaar, dragend.
Het stamvuur is daarmee niet slechts een antropologisch fenomeen, maar een oer-archetype van bewustzijn. Het is het eerste beeld van wat later de ziel, het Zelf, de vonk, de geest, of de goddelijke aanwezigheid zou worden genoemd. Elke latere culturele variant is een verfijning, abstractie of internalisering van dat oorspronkelijke vuur dat ooit midden in de cirkel brandde — en dat nog steeds, in andere gedaanten, het centrum vormt van religie, mystiek en mens-zijn.
We zijn allemaal een unieke kaleidoscoopstand van de zodiak
In de oorspronkelijke mystieke systemen verbindt die innerlijke vlam ons met de kosmos omdat deze immers van het oervuur is afgeleid. Net zoals licht dat door een prisma valt en het gekleurde spectrum aan deelfrequenties vormt, zo vormen mannelijk en vrouwelijk — als de oerkrachten van expansie en contractie — het prisma van het oervuur.
Dit wordt eerst verdeeld in de mannelijke Elementen Vuur en Lucht en de vrouwelijke Elementen Water en Aarde. Deze Elementen leveren weer het spectrum op — nu niet van regenboogkleuren, maar van de zodiak. Deze bestaat uit de Vuurtekens Ram, Leeuw en Boogschutter; de Luchttekens Tweelingen, Weegschaal en Waterman; de Watertekens Kreeft, Schorpioen en Vissen; en tot slot de Aardetekens Stier, Maagd en Steenbok.
Via de stand van planeten en ascendant tijdens onze eerste schreeuw, als pasgeboren baby, vindt — vervat in onze geboortehoroscoop — een unieke klik met de kosmos plaats. Astrologische elementen zijn op te vatten als het periodiek systeem van de ziel, net zoals ons lichaam is opgebouwd uit elementen van het klassieke periodiek systeem zoals waterstof, zuurstof, calcium, ijzer enzovoort.
Omdat iedereen op een andere datum en/of een ander tijdstip en/of op een andere locatie geboren wordt, staan al die astrologische elementen in een andere kaleidoscopische stand, wat ons een uniek karakter, uiterlijk en levensdoel geeft.
Vanaf onze geboorte maken we dan, doordat onze geboortehoroscoop vastligt als persoonlijke blauwdruk, een uniek avontuur mee — dat zowel ons drama is als een kosmisch drama. Een kosmisch drama, omdat hemellichamen voortdurend voortschrijden en zich via zogeheten aspecten blijven koppelen aan de planeten in onze geboortehoroscoop.
Ook dit inzicht is universeel. Daarom vind je astrologische systemen — koppelsystemen tussen menselijk individu en kosmos — over de hele planeet verspreid. Naast westerse astrologie bestaan er bijvoorbeeld ook Chinese, Vedische en Maya-astrologie. Hun systemen mogen verschillen, maar het kernidee eronder is hetzelfde: we zijn geen losse flodders, geen geanimeerde klompen proteïne, maar altijd verbonden met de oerschepping.
Steelhenge maakt de mysterieuze astrologie voor iedereen direct begrijpelijk
De symboliek en tekst die Maik in de astrostands heeft aangebracht, geven perfect weer met welke twaalf archetypen en hun archaïsche kenmerken wij tot acteurs en actrices worden in het kosmische toneelstuk van onze eigen levens. Steelhenge nodigt ons uit niet alleen naar de hemel te kijken, maar onszelf daarin te herkennen — als levende schakels tussen aarde en sterren, tussen oorsprong en bestemming.
Saturnus conjunct Neptunus op het Lentepunt: kosmische reset.
Een belangrijke dag binnen het Steelhenge project is Astrodam waarbij je 5 dagen achtereen naar topastrologen kunt luisteren. Op 20 februari is de samenstand van Saturnus en Neptunus exact. Dit kan mondain een zeer belangrijke conjunctie worden (oplossing oude structuren-verbeeldingskracht vormt nieuw), omdat deze op het Lentepunt, 0 graden Ram plaatsvindt. En daarom wordt hier op 21 februari extra aandacht aan besteed.
Geschreven door Benjamin Adamah
Gepubliceerd op Ocult Blog
